Uzasadnienie
E.Z. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 września 2006 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona pełnoletniemu domownikowi (Z.Z.) w dniu 14 czerwca 2006 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zatem, termin do wniesienia skargi do Sądu upływał w dniu 14 lipca 2006 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 17 lipca 2006 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Skarżąca została pouczona, że od powyższego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jego doręczenia wraz z uzasadnianiem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżącą pouczono również, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
W dniu 31 października 2006 r. (data stempla pocztowego) E.Z. złożyła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na wyżej wymienione postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja została doręczona jej mamie Z.Z. w dniu 14 czerwca 2006 r., ale nie została doręczona do jej rąk. Skarżąca twierdzi, że decyzję otrzymała dopiero w dniu 19 czerwca z informacją, iż została odebrana w tym właśnie dniu i od tej daty powinien być liczony termin. Skarżąca podniosła też, że nie może ponosić odpowiedzialności za brak pamięci dorosłego domownika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie do art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1) wymienionej wyżej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego a w sprawach obowiązków podatkowych również przez doradcę podatkowego.
Powołany art. 175 wprowadza przymus adwokacko – radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej co oznacza, że strona nie może sporządzić skargi kasacyjnej osobiście, oczywiście o ile nie posiada wymaganych kwalifikacji. O prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego strona została prawidłowo pouczona.
Jak z powyższego wynika skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez jedną z osób wymienione w art. 175. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie posiadająca wymaganych kwalifikacji przesądza o jej niedopuszczalności. Jeżeli zatem skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (postanowienie NSA z 28.01.2004r. FSK 3/04, M. Praw. 2004, nr 5 s.202).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.