Uzasadnienie
W dniu 19 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wezwał W.F. do usunięcia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub złożenie pełnomocnictwa procesowego dla R.B. do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). Wezwanie powyższe zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 22 września 2006 r. do rąk żony E.F. Do dnia dzisiejszego skarżący nie uzupełnił braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 35 § 1 powoływanej ustawy pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Wyliczenie zawarte w art. 35 powoływanej ustawy ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań oznaczonych w tym przepisie nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę na podstawie art. 98 k.c. Udzielenie pełnomocnictwa osobie, która nie została wymieniona w art. 35 powoływanej ustawy, jest procesowo bezskuteczne. Sąd w razie stwierdzenia tej okoliczności adresuje swoje czynności bezpośrednio do strony, z pominięciem nieskutecznie ustanowionego pełnomocnika. Skuteczność prawna czynności procesowych dokonanych przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem procesowym, zależy od ich zatwierdzenia przez zainteresowaną stronę (por. uchwałę SN z 20 grudnia 1968 r., III CZP 93/68, OSNCP 1969, nr 7-8, poz. 129).
Wobec wątpliwości, czy osoba ustanowiona przez skarżącego spełniała warunki wynikające z wyżej wymienionego przepisu, Sąd wezwał W.F. do osobistego podpisania przezeń skargi lub do nadesłania pełnomocnictwa dla R.B.
Skarżący jednakże powyższych braków skargi nie uzupełnił, w związku z czym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.