Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 lutego 2009 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 5 marca 2009 r. W. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie.
Powyższy wniosek zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, dlatego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 17 marca 2009 r., doręczonym w dniu 23 marca 2009 r. zobowiązano wnioskodawcę do określenia zakresu żądania przyznania prawa pomocy (przez zakreślenie, zgodnie z pouczeniem, rubryki nr 4 formularza PPF) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W dniu 30 marca 2009 r., wnioskodawca nadesłał oświadczenie na formularzu według wzoru ustalonego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 27, poz. 200).
Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2009 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, uznał bowiem, że wnioskodawca nie uzupełnił skutecznie braków formalnych wniosku (zamiast nadesłać formularz PPF z wypełnioną stosownie do pouczenia rubryką 4, wnioskodawca nadesłał formularz oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej stosowany w postępowaniu w sprawach cywilnych)
W. P. wniósł skutecznie sprzeciw od powyższego zarządzenia. Uzasadniając sprzeciw wyjaśnił, że wypełnił druk formularza, jaki był załączony do wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu zaskarżone zarządzenie lub postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do przepisu art. 252 § 2 w zw. z art. 256 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według wzoru ustalonego w drodze rozporządzenia przez Radę Ministrów. W wykonaniu powyższej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U Nr 227, poz. 2245). Zgodnie z § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPF", dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nadesłał opisany powyżej formularz, przy czym nie był on prawidłowo wypełniony. Brak było oświadczenia wnioskodawcy w jakim zakresie żąda przyznania prawa pomocy, co wykluczało nadanie wnioskowi dalszego biegu.
Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia powyższego braku, a w wezwaniu opisano, w jaki sposób uchybienie usunąć (poprzez dokonanie zakreślenia w rubryce 4 wniosku PPF).
W tej sytuacji stwierdzić należało, że wnioskodawca, przesyłając swoje oświadczenie na formularzu stosowanym w sprawach cywilnych, nie uczynił zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych urzędowego formularza PPF, właściwego dla postępowania sądowoadministracyjnego. Zakreślony termin upłynął zatem bezskutecznie z dniem 30 marca 2009 r.
Sąd uznał, że wyjaśnienie zawarte w sprzeciwie, iż wnioskodawca wypełnił wniosek doręczony wraz z wezwaniem do usunięcia braków, nie może zostać uznane za wiarygodne. Z akt bowiem niezbicie wynika, że wnioskodawca pierwotnie złożył prawidłowy, przesłany przez sąd formularz, a wezwany do uzupełnienia braków formalnych, zamiast, stosownie do pouczenia, prawidłowo go wypełnić, przesłał druk stosowany w sprawach cywilnych.
Stosownie do przepisu art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z tych względów należało pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w myśl przywołanego art. 257 p.p.s.a.