Uzasadnienie
Burmistrz Gminy wydał na wniosek Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej interpretację indywidualną co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w przedmiocie podatku od nieruchomości, którą doręczono stronie w dniu 22 czerwca 2009 r.
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pismem z dnia 3 lipca 2009 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
Burmistrz Gminy pismem z dnia 21 lipca 2009 r., doręczonym stronie w dniu 24 lipca 2009 r., stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł w dniu 24 sierpnia 2009 r. za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą przesłał bezpośrednio do tutejszego Sądu.
Tutejszy Sąd pismem z dnia 28 sierpnia 2009 r. przesłał skargę do organu administracji, która wpłynęła do Burmistrza Gminy w dniu 31 sierpnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej
Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).
Przedstawione tu stanowisko znajduje także potwierdzenie w doktrynie. (por: T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak–Kolczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248.)
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 lipca 2009 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na interpretację indywidualną – przy uwzględnieniu zasady określonej w art. 83 § 2 P.p.s.a. – upływał w dniu 24 sierpnia 2009 r.
Skarżący co prawda wniósł w w/w terminie skargę, jednakże nie do organu administracji, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu, zaś przekazanie przedmiotowej skargi - zgodnie z właściwością - nastąpiło w dniu 28 sierpnia 2009 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.