Uzasadnienie
Wnioskiem uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 12 czerwca 2014r., skarżący A. S. E. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Referendarz sądowy na podstawie oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń nadesłanych na zarządzenie z dnia 18 lipca 2014 r. (doręczone stronie w dniu 24 lipca 2014 r.), ustalił, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, z małżonką pozostaje w faktycznej separacji, zobowiązany jest do uiszczania alimentów po 500 zł miesięcznie na córkę, z żoną pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca zatrudniony jest na umowę o pracę ze średnim wynagrodzeniem 1338 zł miesięcznie. Oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, pojazdów mechanicznych, ani oszczędności.
Na przedstawionym wyciągu z rachunku bankowego nie odnotowano w ciągu ostatnich trzech miesięcy żadnych operacji.
W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że sytuacja finansowa wnioskodawcy jest zła i obecnie nie ma on realnych możliwości poniesienia kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Stosunkowo niskie stałe dochody i obciążenie alimentacyjne nie pozwalają na twierdzenie, że wnioskodawca posiada środki na prowadzenie niniejszej sprawy.
Z tych względów uznano, że wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.