Uzasadnienie
W dniu 17 października 2008 r. organ administracji przekazał do tutejszego Sądu skargę Z. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 sierpnia 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2003 r.
W skardze Z. O. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 4 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 710/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.
Powyższe postanowienie, wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu, zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2009 r.
Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 lutego 2009 r. Z. O. wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o "wydłużenie terminu na wniesienie sprzeciwu" do dnia 4 marca 2009 r., z uwagi na fakt, że dopiero w dniu 3 marca 2009 r. odbierze z punktu naprawy sprzęt komputerowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek Z. O. o "wydłużenie terminu na wniesienie sprzeciwu" należało potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że postanowienie z dnia 4 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 710/08 o odmowie przyznania prawa pomocy skarżący Z. O. odebrał osobiście w dniu 10 lutego 2009 r. (k.
49) i od tej daty biegł siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od ww. postanowienia, tj. do dnia 17 lutego 2009 r. W tej dacie ustała przyczyna, od której skarżący miał 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Termin na złożenie tego wniosku upłynął zatem w dniu 24 lutego 2009 r.
Tym samym składając w dniu 28 lutego 2009 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu skarżący uczynił to z przekroczeniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do jego wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, wniosek strony skarżącej – jako spóźniony – na podstawie art. 88 P.p.s.a., należało odrzucić.