Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2016 r. Minister Rozwoju i Finansów wydał interpretację indywidualną dotyczącą podatku od towarów i usług, w której uznał stanowisko "A" S.A. z siedzibą w G. - dalej jako "Spółka", za nieprawidłowe.
W dniu 10 stycznia 2017 r. Spółka wezwała organ administracji do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Rozwoju i Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.
Powyższe pismo organu administracji zostało doręczone Spółce, w trybie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) - dalej jako "Ordynacja podatkowa", w dniu 8 marca 2017 r.
W dniu 21 marca 2017 r. Spółka wniosła do tutejszego Sądu skargę na ww. interpretację indywidualną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W doktrynie zwraca się uwagę, że zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. O niedopuszczalności wniosku można mówić m.in. w przypadku, gdy nie doszło do uchybienia terminu (tak: H. Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Komentarz i orzecznictwo, wydanie III, Wolters Kluwer 2016).
Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpowiedź organu administracji na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została nadana w dniu 14 lutego 2017 r. na adres pełnomocnika Spółki. Z uwagi na nieobecność adresata przesyłka była awizowana przez pocztę pierwszy raz w dniu 22 lutego 2017 r. i została pozostawiona na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym [...] 5. Powtórne awizo miało miejsce w dniu 2 marca 2017 r., natomiast w dniu 9 marca 2017 r., z powodu niepodjęcia przesyłki w okresie przechowywania, dokonano jej zwrotu do nadawcy.
W związku z powyższym uznać należało, że doręczenie powyższej przesyłki nastąpiło, w trybie art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej, w dniu 8 marca 2017 r. Fakt ten przyznaje strona skarżącą (s. 3 uzasadnienia skargi). Tym samym, nadając w urzędzie pocztowym w dniu 21 marca 2017 r. przesyłkę zawierającą skargę na interpretację indywidualną z dnia 5 grudnia 2016 r. Spółka nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi, który to termin - w myśl art. 53 § 2 P.p.s.a. - wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W orzecznictwie sądowym zgodnie przyjmuje się (zob. postanowienia NSA z dnia: 24 listopada 2016 r. sygn. akt II GZ 1194/16, LEX nr 2206341; 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 938/16, LEX nr 2167505; 21 marca 2016 r. sygn. akt II FZ 1076/15, LEX nr 2014563), że przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.