Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od spadku i darowizn została doręczona stronie w dniu 21 maja 2010 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia.
M.N. wniosła w dniu 21 czerwca 2010 r. skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą złożyła osobiście bezpośrednio w tutejszym Sądzie.
Tutejszy Sąd pismem z dnia 21 czerwca 2010 r. przekazał skargę według właściwości do organu administracji, który wydał zaskarżoną decyzję. Pismo to wpłynęło do organu administracyjnego w dniu 24 czerwca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) właściwemu organowi administracji publicznej.
Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy odpowiedź decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona stronie w dniu 21 maja 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję interpretację indywidualną – przy uwzględnieniu zasady określonej w art. 83 § 2 P.p.s.a. – upływał w dniu 21 czerwca 2010 r.
Skarżąca co prawda wniosła w w/w terminie skargę, jednakże nie do organu administracji, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu, zaś przekazanie przedmiotowej skargi - zgodnie z właściwością - nastąpiło w dniu 24 czerwca 2010 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Jednocześnie na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd w punkcie drugim postanowienia orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi.