Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 lutego 2016 r. Zarząd Powiatu poinformował M. S. – Dyrektora Studium [...] w L.– dalej jako "Skarżący" o ustaleniu wysokości dotacji na 2016 rok dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych.
Pismem z dnia 8 marca 2016 r. Skarżący, działając na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
Uchwałą nr [...] z dnia 6 kwietnia 2016 r. Zarząd Powiatu, działając na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1445 ze zm.) oraz art. 54 § 3 p.p.s.a. nie uwzględnił wezwania Skarżącego do usunięcia naruszenia prawa polegającego na wadliwym obliczeniu wysokości dotacji przypadającej dla szkoły [...] w L. Z kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonej do akt sprawy wynika, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono Skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2016 r.
W dniu 16 maja 2016 r. Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wskazaną czynność Zarządu Powiatu z dnia 18 lutego 2016 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast stosownie do § 3 wskazanego przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4).
Stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., określającego terminy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia jest formalnym warunkiem wniesienia skargi i oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia, a wezwanie ma być bezskuteczne, co oznacza zarówno brak odpowiedzi, jak i odmowę uwzględnienia wezwania.
Sąd wskazuje ponadto, że przepisy p.p.s.a. ani innych ustaw nie określają szczególnych wymogów, ani formy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Niestwierdzenie przez organ wskazywanego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a., skutkować może odpowiedzią na to wezwanie, albo brakiem reakcji organu.
Z cytowanego powyżej przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że reakcją organu może być albo odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, albo pozostanie biernym w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie, przy czym oba te przypadki mają wpływ na sposób liczenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akt objęty wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. pozwala na wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 8 marca 2016 r. wpłynęło do organu w dniu 14 marca 2016 r. (potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy).
Zarząd Powiatu uchwałą z dnia 6 kwietnia 2016 r. udzielił Skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niniejsza odpowiedź została wysłana z dniem 7 kwietnia 2016 r. i doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 11 kwietnia 2016 r. W związku z powyższym z dniem 12 kwietnia 2016 r. rozpoczął bieg termin trzydziestu dni, który upłynął w dniu 11 maja 2016 r. i był to zarazem ostatni dzień dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Z przedstawionych powyżej okoliczności sprawy wynika zatem, że przedmiotowa skarga z dnia 16 marca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 16 maja 2016 r., kopia koperty w aktach sądowych sprawy – karta 8) została wniesiona po upływie terminu trzydziestu dni, liczonego od dnia doręczenia pełnomocnikowi Skarżącego odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze, że Skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.