Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, opisaną w komparycji postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie wskazując, że od wydanej decyzji przysługiwało spółce odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn.zm.) - określanej dalej jako p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 wskazanego wyżej przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach na bezczynność organów w sytuacji, gdy powinny one wydać decyzję administracyjną, jedno ze wskazanych wyżej postanowień albo innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. wskazuje zaś, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia - zgodnie z § 2 cyt. przepisu - należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie skarżącemu od wydanej decyzji (o czym był prawidłowo pouczony), zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. nr 8 póz.60 z późn.zm.) w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. nr 8 póz.65 z późn.zm.) przysługiwało wniesienie, w terminie 14 dni od jej doręczenia, odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej.
Od wydanej przez organ podatkowy pierwszej instancji decyzji spółka "A" nie wywiodła odwołania i decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej stała się ostateczna.
Mając powyższe rozważania na uwadze, uznając że skarżący poprzez niezłożenie przysługującego mu środka zaskarżenia nie wyczerpał toku instancji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a i art. 58 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.