Uzasadnienie
Uzasadnienie
Urząd Skarbowy postanowieniem z 30 kwietnia 2003 r. odmówił skarżącemu R. J. zawieszenie kontroli podatkowej w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1998 r.
Postępowanie toczące się przed Sądem Rejonowym w G. o zasądzenie odszkodowania w związku z uszczupleniem VAT za 1998 r. jest niezależne od prowadzonej kontroli podatkowej. Gromadzony w toku kontroli materiał dowodowy jest niezależny od dowodów gromadzonych przez inny organ i powinien samodzielnie pozwalać na określenie zobowiązania podatkowego.
R. J.wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z uwagi na naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 w zw. z art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1998 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Zawieszenie jest konieczne, ponieważ nie został wydany wyrok w sprawie II K 763/00 w zakresie powództwa adhezyjnego zgłoszonego przez Prokuratora Rejonowego w G. o zasądzenie odszkodowania z tytułu uszczuplenia należności skarżącego z tytułu VAT za 1998 r.
Izba Skarbowa postanowieniem z 12 czerwca 2003 r. utrzymała w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Przedmiotem postępowania karnego nie jest wymiar należności podatkowych, a jego wynik nie wpływa na wynik postępowania podatkowego w sposób, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wynik postępowania karnego nie przesądza o prawidłowości rozliczeń podatnika z budżetem państwa w zakresie podatku od towarów i usług. Ponadto celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie wywiązywania się kontrolowanych z obowiązków wynikających z prawa podatkowego. Dopiero protokół kontroli staje się podstawą wszczęcia postępowania podatkowego, o ile opisany w nim stan faktyczny uprawnia stwierdzenie o naruszeniu przez podatnika przypisów prawa podatkowego. Gromadzenie materiału dowodowego przez organ podatkowy w ramach kontroli podatkowej oraz przez inny organ w sprawie karnej są niezależne.
R. J. wniósł skargę na powyższe postanowienie zarzucając jemu naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 w zw. z art. 292 Ordynacji podatkowej oraz naruszenie art. 217 Ordynacji podatkowej.
Zawieszenie postępowania jest uzasadnione toczącym się postępowaniem w sprawie II K 763/00, w której ocena materiałów dowodowych będzie miała istotny wpływ na przebieg i zakończenie sprawy podatkowej. Ponadto Izba Skarbowa nie wyjaśniła wszystkich istotnych okoliczności sprawy, co uniemożliwiło jej sporządzenie uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymaganiom ustawowym.
Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi.
Zdaniem organu odwoławczego uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej.
Izba podtrzymała też wcześniejszą argumentację o braku podstaw do zawieszenia kontroli podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Przepis ten ma zastosowanie do kontroli podatkowej (art. 292 Ordynacji podatkowej).
Zgodnie z art. 281 § 2 Ordynacji podatkowej celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie, czy kontrolowani wywiązują się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.
Formę urzędowego stwierdzenia stanu faktycznego w zakresie objętym kontrolą jest protokół sporządzony zgodnie z art. 291 Ordynacji podatkowej.
Taki charakter kontroli podatkowej powoduje, że w praktyce trudno sobie wyobrazić, aby wydanie (sporządzenie) protokołu stwierdzającego obiektywnie istniejący stan faktyczny mogłoby być uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd powszechny.
Szczególnie, że nawet przy postępowaniu podatkowym Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał na niezależność gromadzenia w danej sprawie materiału dowodowego przez urzędy skarbowe od dowodów zebranych przez inne organy.
Materiał ten powinien pozwalać w pełni na określenie wysokości zobowiązania podatkowego.
W wyroku z dnia 21 maja 1999 r. I S.A./Gd 1457/97 (Lex Polonica Maxima) NSA stwierdził, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie podatkowej w przypadku, gdy prowadzone jest przez prokuraturę niezależne postępowanie karne w tej samej sprawie.
Podzielając powyższy pogląd należało skargę oddalić w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 lipca 2003 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).