Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego A. F. Pełnomocnik w dniu 30 sierpnia 2016 r. wykonała fotografie z akt sprawy. Następnie w dniu 28 września 2016 r. wniosła pismo procesowe, w którym podtrzymała w całości stanowisko skarżącego oraz uzupełniła argumentację przedstawioną przez niego w skardze. W piśmie tym pełnomocnik wniosła o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącego z urzędu według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części.
Na rozprawie w dniu 22 listopada 2016 r. stawił się radca prawny P. G., upoważniony do zastępowania pełnomocnik skarżącego.
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnik w dniu 29 grudnia 2016 r.
Pełnomocnik skarżącego nie stwierdziła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 26 stycznia 2017 r. sporządziła stosowną opinię, którą wniosła w dniu następnym (data stempla pocztowego) i w której zawarła wniosek o przyznanie jej kosztów z tego tytułu według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Dołączyła także jej odpis dla skarżącego.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Przepis § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715; dalej jako rozporządzenie z 2016 r.), stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postepowania w danej instancji. Powyższe rozporządzenie weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. W konsekwencji w niniejszej sprawie do należnego pełnomocnik wynagrodzenia za postępowanie w pierwszej instancji zastosowanie będą miały regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805; dalej jako rozporządzenie z 2015 r.), jako że skarga została wniesiona w dniu 18 maja 2016 r. a wyrok został wydany w dniu 22 listopada 2016 r. Natomiast wniosek pełnomocnik o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało rozpoznać na podstawie przepisów rozporządzenia z 2016 r.
W niniejszej sprawie do wysokości należnego pełnomocnik wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała opłata maksymalna określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2015 r., która wynosi 480 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia z 2015 r.
Referendarz sądowy, mając na uwadze treść przepisu zawartego w § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia z 2015 r., postanowił przyznać pełnomocnik wynagrodzenie za czynności wykonane w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji w wysokości 295,20 zł (w tym kwotę 55,20 zł tytułem VAT), tj. w wysokości ½ opłaty maksymalnej, o której mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2015 r. Za przyznaniem wynagrodzenia w kwocie wyższej nie przemawia bowiem ani nakład pracy pełnomocnik, czy też jej wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy i jej rozstrzygnięcia, co potwierdza treść złożonego pisma procesowego. Zdaniem orzekającego aktywność pełnomocnik w niniejszej sprawie nie przekraczała granic zwykłej staranności. W ocenie referendarza sądowego przyznana kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnik w niniejszym postępowaniu.
Za sporządzenie zaś opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej –zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z 2016 r. – wyznaczonemu radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Opłata ta wynosi 240 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2016 r.). Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia z 2016 r.
W związku z powyższym, za dokonaną czynność, należało przyznać pełnomocnik wynagrodzenie w wysokości 147,60 zł (w tym kwotę 27,60 zł tytułem VAT).
Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.