Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 sierpnia 2007 r. J.Ł. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego wskazując, iż ma 71 lat, żyje z emerytury i nie stać go na uiszczenie wpisu.
W dniu 3 września 2007 r. doręczono skarżącemu urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący nie usunął w wyznaczonym terminie braków formalnych wniosku.
Wobec niezłożenia przez wnioskodawcę wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 września 2007 r. wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania.
W dniu 3 października 2007 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył sprzeciw od wydanego zarządzenia, wskutek czego utraciło ono moc.
Analizując ponownie złożony wniosek stwierdzić należy, że zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270,), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z przepisu tego wynika, że warunkiem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy przez Sąd jest złożenie go na urzędowym formularzu.
W dniu 3 września 2007 r. doręczono skarżącemu formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i przesłania go do Sądu w terminie 7 dni z pouczeniem, iż niewykonanie powyższego zarządzenia skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 257 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.