Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym 30 października 2009 r. M. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi w wysokości 100 zł, przy czym wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu.
W dniu 16 listopada 2009 r. doręczono skarżącemu formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżący w zakreślonym terminie nie złożył wniosku o prawo pomocy w przepisanej prawem formie.
Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
M. K. złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację materialną. Skarżący podniósł, że spłaca należność na rzecz Sądu Rejonowego w Bytowie, na potwierdzenie zaś tej okoliczności przedłożył kopię postanowienia Sądu Rejonowego w Bytowie o rozłożeniu na raty należności sądowych (grzywny) w kwocie [...],- zł na trzy raty.
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Zgodnie z zacytowanymi przepisami warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu.
Skoro skarżący nie spełnił tego warunku, mimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku i pouczeniu o skutkach prawnych zaniechania tego obowiązku, brak było prawnej możliwości rozpoznania wniosku.
W tej sytuacji wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 257 p.p.s.a., Sąd pozostawił bez rozpoznania.