Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 kwietnia 2016 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 grudnia 2016 r. (k. 104 akt sądowych).
Pismem z dnia 30 grudnia 2017 r. (data nadania - 2 stycznia 2017 r.) radca prawny M.P. wniósł w imieniu skarżącej M.K. skargę kasacyjną od w/w wyroku.
Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2017 r. wezwano radcę prawnego M.P. do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez:
- a) złożenie pełnomocnictwa procesowego (udzielonego nie na zasadach określonych w k.p.c., lecz na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., 718 – dalej jako: "p.p.s.a."), z którego będzie wynikało umocowanie pełnomocnika strony do jej reprezentowania przed sądami administracyjnymi/Naczelnym Sądem Administracyjnym,
- b) sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. (dwa egzemplarze),
- - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Ponadto zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2017 r. wezwano radcę prawnego M.P. na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 289 zł stosownie do § 1 pkt 2 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) w terminie 7 pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwania zostały doręczone na adres radcy prawnego M.P. w dniu 17 lutego 2017 r. (k. 125 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należy odrzucić.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Jak stanowi art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Natomiast zgodnie z art. 176 p.p.s.a.:
§ 1. Skarga kasacyjna powinna zawierać:
- 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;
- 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
- 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
§ 2. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się pełnomocnictwo z dnia 19 maja 2016 r. udzielone przez skarżącą o następującej treści (k. 30 akt sądowych):
"Upoważniam radcę prawnego M. P. Kancelaria Prawna [...] do prowadzenia sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym p-ko Dyrektorowi Izby Skarbowej o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. w tym do podejmowania wszelkich łączących się ze sprawą czynności i działań, o których mowa w art. 91 w związku z art. 88 K.p.c.".
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2017 r. wezwano radcę prawnego M.P. do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej m. in. poprzez: złożenie pełnomocnictwa procesowego (udzielonego nie na zasadach określonych w k.p.c., lecz na zasadach określonych w p.p.s.a.), z którego będzie wynikało umocowanie pełnomocnika strony do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi/Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 22 lutego 2017 r. wskazał, że znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich czynności łączących się ze sprawą, a do jego skuteczności nie jest potrzebne wskazanie ustawy, w której dane czynności procesowe są uregulowane. Do pisma nie załączono pełnomocnictwa, o które strona została wezwana.
Natomiast w dniu 25 lutego 2017 r. na rachunek Sądu wpłynęła kwota 289,- złotych tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Powyższa okoliczność oznacza, że brak formalny skargi kasacyjnej w postaci wykazania należytego umocowania do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie przepisów p.p.s.a. nie został uzupełniony. W ocenie sądu bowiem udzielenie pełnomocnictwa do "prowadzenia sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym p-ko Dyrektorowi Izby Skarbowej o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r., w tym do podejmowania wszelkich łączących się ze sprawą czynności i działań, o których mowa w art. 91 w związku z art. 88 K.p.c."., nie uprawniało pełnomocnika strony do czynności przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej i reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przepisy p.p.s.a. w zakresie udzielanego pełnomocnictwa (Dział II Rozdział 3) nie odwołują się do uzupełniającego stosowania przepisów k.p.c.
W postanowieniu z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 477/17 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/91B48B3DC2), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "skarżąca działała przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu radcy prawnego, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżący, obciążają jego samego. Dotyczy to także personelu i pracowników kancelarii ustanowionego w sprawie pełnomocnika." Stanowisko wyrażone w powyższym orzeczeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w pełni podziela.
Wskazać również należy, że treść pełnomocnictwa należy interpretować bardzo ściśle. Strona podpisując pełnomocnictwo o określonej treści, umocowała pełnomocnika tylko i wyłącznie w takim zakresie, jak wynika z literalnej treści pełnomocnictwa. Fachowy pełnomocnik, jakim jest radca prawny, powinien zdawać sobie sprawę z doniosłości pełnomocnictwa i niemożności rozszerzania jego zakresu w sposób konkludentny.
Reasumując, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócono stronie uiszczony wpis od odrzuconej skargi kasacyjnej (pkt 2 sentencji).