Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. oddalił skargę D. R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...].
Wnioskiem z dnia 1 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżąca zwróciła się o ustanowienie radcy prawnego, bądź adwokata.
Na wstępie wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2010 r. skarżąca zwolniona została od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tego powodu oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie pełnomocnika dokonać należało w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.).
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. (art. 246 § 3 P.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także znajdujących się w aktach dokumentów, ustalono, że na jej wyłącznym utrzymaniu pozostaje dwóch synów w wieku szkolnym, osiąga ona dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego w kwocie 115,48 zł miesięcznie, renty rodzinnej w kwocie 565,82 zł oraz świadczeń rodzinnych wypłacanych przez gminny ośrodek pomocy społecznej, które wynoszą łącznie 529 zł, jej majątek stanowi dom o powierzchni 110 m2, gospodarstwo rolne o powierzchni 58,35 ha (przy czym użytki rolne stanowią 23,44 ha i stanowią 0,6740 ha przeliczeniowego), zabudowania gospodarskie, tj. obora o powierzchni 160 m2, stodoła o powierzchni 170 m2, garaż o powierzchni 60 m2, samochód osobowy marki [...] rok produkcji 2000 o wartości 2.200 zł, dwa ciągniki rolnicze marki [...] rok produkcji 1968 o wartości 7.000-8.000 zł i [...] rok produkcji 1974 o wartości 8.000 zł, motorower rok produkcji 2008 o wartości 1.500 zł, na rachunku bankowym zgromadziła środki w kwocie około 1.000 zł, kwota miesięcznych udokumentowanych wydatków związanych z kosztami utrzymania rodziny wynosi około 450 zł, przy czym dodatkowo do kwoty tej zaliczyć także należy wydatki na zakup gazu, paliwa, żywności, ubrań oraz pomocy szkolnych.
Przedstawiony we wniosku stan dochodów i majątku skarżącej i jej rodziny, który został udokumentowany przy wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, nie uległ zmianie. Okoliczność tę podniosła również skarżąca w rozpoznawanym wniosku.
Powyższe okoliczności pozwalają uznać, iż skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Za taką oceną przemawia wysokość (1.210,30 zł netto miesięcznie) i źródło osiąganych dochodów, które w znacznej części stanowią świadczenia rentowe i rodzinne, jak również kwota środków pieniężnych pozostająca do dyspozycji trzyosobowej rodziny po potrąceniu udokumentowanych stałych, koniecznych obciążeń (810,30 zł). Odnosząc się do zadeklarowanej przez skarżącą we wniosku kwoty zgromadzonych środków pieniężnych to biorąc pod uwagę wysokość osiąganych przez nią dochodów przyjęto, że stanowią one w pierwszej kolejności zabezpieczenie podstawowych, niezbędnych i bieżących kosztów utrzymania skarżącej i jej rodziny.
Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.