Uzasadnienie
L.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, podpisaną przez M.S., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2023 r., w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2023 roku pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że pełnomocnik strony skarżącej spełnia wymogi art. 35 § 1 p.p.s.a.
W odpowiedzi pełnomocnik strony wskazał, że jest ojcem skarżącego oraz załączył pełnomocnictwo sporządzone w formie aktu notarialnego, udzielone przez L.S. do reprezentowania K. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej zwana Spółką).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej w skrócie p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Niedołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu do skargi, wnoszonej przez pełnomocnika stanowi brak formalny skargi. W konsekwencji tego znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14; 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14; 17 września 2014 r., I OSK 2106/14; 17 listopada 2014 r., I FSK 1505/14).
W rozpatrywanej sprawie skarga wniesiona przez L.S. została podpisana przez jego ojca M.S. W odpowiedzi na zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik złożył pełnomocnictwo notarialne z dnia 23 kwietnia 2010 r. udzielone przez L.S., jako Prezesa Spółki. Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że skarżący umocował swojego ojca do reprezentowania Spółki, m.in. przed sądami.
W ocenie Sądu, złożenie wskazanego pełnomocnictwa, jakkolwiek uczynione w wymaganym terminie, nie czyni jednak zadość zobowiązaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Należy mieć bowiem na uwadze, że stroną niniejszego postępowania jest L.S. a nie Spółka, do reprezentowania której, z mocy oświadczenia złożonego przez L.S. został umocowany M.S. Umocowanie M.S. do działania w imieniu Spółki nie jest równoznaczne z uprawnieniem do reprezentowania strony skarżącej, będącej osobą fizyczną. Na podstawie złożonego dokumentu nie można zatem przyjąć, że M.S. był umocowany do tego, aby w niniejszej sprawie, działając w imieniu swojego syna złożyć skargę do tutejszego sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w związku z powyższym na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.