Uzasadnienie
R.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 lutego 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki. W skardze strona złożyła wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Od powyższego rozstrzygnięcia strona nie wniosła sprzeciwu.
Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 27 września 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona w dniu 2 października 2017 roku. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie z dnia 27 września 2017 r. została doręczona w dniu 2 października 2017 roku (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 42). W związku z powyższym, termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi upływał w dniu 9 października 2017 roku. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Należy przy tym dodać, że skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a postanowienie referendarza sądowego w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec nie wniesienia sprzeciwu od tego orzeczenia.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.