Uzasadnienie
A Sp. z o. o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 czerwca 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 21 grudnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu.
Jednocześnie Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jej opinii w sprawie zachodzi bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołano się na wysokość zobowiązań wynikających z wydanych w sprawie rozstrzygnięć, które łącznie wynoszą niespełna milion złotych.
Ponadto, ze względu na charakter prowadzonej przez Spółkę działalności oraz specyfikę międzynarodowego rynku produktów pochodzenia zwierzęcego wykonanie przedmiotowej decyzji doprowadzi do zmniejszenia potencjału Spółki, a w konsekwencji do osłabienia jej pozycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu Spółka wykazała, że wykonanie wskazanej we wniosku decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, a potwierdzeniem tego są również charakter sprawy i okoliczności, takie jak wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.