Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 26 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 756/06

Metryka

Sąd
Dnia 26 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia WSA Ewa Wojtynowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 26 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: zarzutu dotyczącego postępowania egzekucyjnego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] roku nr [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez G. G. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia [...] roku w sprawie stanowiska wierzyciela i uznania zarzutu za nieuzasadniony. Podstawą wydania powyższego postanowienia były następujące ustalenia faktyczne:

W dniu [...] roku Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję nr [...], w której określił G. G. wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym w łącznej wysokości 10.467,50 złotych. Skarżący złożył od ww. decyzji odwołanie. Postanowieniem z dnia [...] roku nr [...] Dyrektor Izby Celnej stwierdził niedopuszczalność odwołania od ww. decyzji, ponieważ zostało ono podpisane przez osobę o nazwisku D., która nie przedłożyła stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania G. G. w postępowaniu odwoławczym. Ponadto, odwołanie powyższe nie spełniało wymogów art. 222 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwanej dalej O.p.), bowiem nie wskazywało zarzutów przeciw zaskarżonej decyzji. Postanowienie z dnia [...] roku zostało uznane za doręczone skarżącemu w trybie art. 150 O.p. z dniem 13 lutego 2006 roku. Nadto, na mocy art. 225 O.p. nastąpiło wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nr [...] w dniach od 11 grudnia 2005 roku do 13 lutego 2006 roku (k. 54 akt administracyjnych)

W związku z brakiem zapłaty należności podatkowych, wynikających z decyzji nr [...], dnia [...] roku wystawiono upomnienie nr [...], które zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 19 października 2005 roku. Po bezskutecznym upływie terminu do zapłaty, Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 19 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 roku, Nr 110, poz. 968 z późn. zm., zwanej dalej u.p.e.a.) w dniu [...] roku wystawił tytuł wykonawczy nr [...], i przekazał go z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania zobowiązanego Dyrektorowi Izby Celnej. Dyrektor Izby Celnej jako organ egzekucyjny wszczął postępowanie egzekucyjne w dniu [...] roku poprzez doręczenie dłużnikowi tytułu wykonawczego wraz zajęciem wierzytelności w Urzędzie Skarbowym (k. 62).

G. G. złożył zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] roku, powołując się na brak obowiązku zapłaty ze względu na błąd co do oznaczenia osoby zobowiązanego. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku Dyrektor Izby Celnej uznał zarzut za nieuzasadniony. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Dyrektor Izby Celnej działając w charakterze wierzyciela w drugiej instancji postanowieniem nr [....] utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] roku.

G. G. złożył na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w całości. Z uwagi na nie wykonanie zarządzenia referendarza z dnia 16 października 2006 roku, wzywającego skarżącego do własnoręcznego podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF (doręczone w dniu 23 października 2006 roku), zarządzeniem z dnia 8 listopada 2006 roku (doręczonym w dniu 28 listopada 2006 roku) wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania.

Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2006 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa przesyłka pomimo prawidłowego awizowania nie została podjęta w terminie. Zatem, została ona pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 4 stycznia 2007 roku. W dniu 12 stycznia 2007 roku na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalone zostało, że do dnia 11 stycznia 2007 roku skarżący nie uiścił wskazanego wyżej wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie w dniu 4 stycznia 2007 roku skarżącemu doręczony został w trybie art. 73 p.p.s.a. odpis zarządzenia z dnia 13 grudnia 2006 roku, w którym określona została zarówno wysokość wpisu, termin jego zapłaty, jak też skutki braku uiszczenia stosownej opłaty. Termin do uregulowania należnego wpisu upłynął bezskutecznie z końcem dnia 11 stycznia 2007 roku.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

§ 1.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.