Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 14 sierpnia 2018 r.
Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 24 sierpnia 2018 r. pełnomocnik stron uzupełnił brak formalny skargi przesyłając pełnomocnictwo. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia brak formalnego wskazując, że dzień przed upływem terminu na uzupełnienie braku otrzymał informację o śmierci członka rodziny jego żony. W związku z zaistniałą sytuacją był on zobowiązany wyjechać i zająć się organizacją pogrzebu. Na potwierdzenie pełnomocnik załączył kserokopię aktu zgonu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd.
Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy zainteresowani nie byli w stanie pokonać przeszkody (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 październik a 2011 r. sygn. akt I OZ 776/11, LEX nr 965949).
Należy przy tym dodać, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od pełnomocnika i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy pełnomocnik nie mógł usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W przedmiotowej sprawie, jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik skarżących wskazał na brak możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi z uwagi na zgon osoby najbliższej dla żony pełnomocnika i konieczność zorganizowania uroczystości pogrzebowych. Celem wykazania powyższej okoliczności pełnomocnik przedłożył akt zgonu.
W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżących uprawdopodobnił brak winy w nieterminowym uzupełnieniu braku formalnego skargi.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia oraz z treści przedstawionego aktu zgonu, śmierć osoby bliskiej dla żony pełnomocnika miała miejsce w dniu poprzedzającym ostatni dzień, w którym upływał termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Niewątpliwe śmierć można uznać za zdarzenie o charakterze nagłym, którego zaistnienie nie jest możliwe do przewidzenia, a dodatkowo wymagającym podjęcia szeregu czynności związanych z organizacją pochówku zmarłego. Zdarzenie jakim jest śmierć z pewnością stanowi zatem okoliczność, która dezorganizuje codzienne, zwykłe funkcjonowanie.
Z uwagi na nagły, niespodziewany charakter zdarzenia skutkującego koniecznością podjęcia szeregu niezamierzonych i nieplanowanych, a koniecznych czynności związanych z pogrzebem, za usprawiedliwione można uznać uchybienie w zakresie terminowego dokonania czynności postępowania. W okresie bezpośrednio następującym po zgonie osoby najbliższej podejmowane są bowiem działania kierujące aktywność człowieka w stronę, która nie jest związana z pełnionymi czynnościami zawodowymi. W takich okolicznościach nie sposób wymagać, nawet od profesjonalnego pełnomocnika, aby zamiast skupienia się na sprawach związanych z pochówkiem, podejmował czynności związane w reprezentowaniem strony w postępowaniu sądowym.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał zatem, że pełnomocnik skarżących w sposób należyty uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu, wypełniając tym samym przesłankę warunkującą przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Twierdzenia pełnomocnika skarżących o zgonie zostały uwiarygodnione przedłożonym dokumentem w postaci kserokopii aktu zgonu. Za przekonujące należało również uznać wyjaśnienie, że w okolicznościach niniejszej sprawy zachodziła konieczności podjęcia przez pełnomocnika czynności związanych z pochówkiem zmarłej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.