Uzasadnienie
J. I. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.
Pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 15 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskrzonej decyzji.
W uzasadnieniu Sąd uznał, że Skarżący nie wykazał w żaden sposób swojej sytuacji materialnej pozwalającej na ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt sprawy (karta 56) wynika, że odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie i trybie wniesienia zażalenia doręczono Skarżącemu w dniu 30 września 2014 r.
Pismem datowanym na dzień 6 czerwca 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 października 2014 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 15 września 2014 r. w sprawie I SA/Gd 759/14.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 października 2014 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie odpisu zażalenia nadanego w dniu 6 października 2014 r. lub nadesłania odpisu podpisanego zażalenia (celem doręczenia organowi) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odpis zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu 7 listopada 2014 r. (potwierdzenie odbioru - karta 66).
W zakreślonym terminie tj. w dniu 10 listopada 2014 r. Skarżący nadesłał odpis innego pisma, będącego zażaleniem z dnia 30 września 2014 r. na ww. postanowienie Sądu z dnia 15 września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy. I tak zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Jak natomiast stanowi art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Zatem w przypadku zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia nadesłanego w dniu 6 października 2014 r. poprzez podpisanie odpisu zażalenia lub dołączenie podpisanego odpisu zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżący nadesłał odpis innego pisma z dnia 30 września 2014 r., wobec czego nie może ono zostać uznane za odpis złożonego zażalenia w rozumieniu art. 47 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, co należy rozumieć przez odpis pisma. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje wtedy odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia art. 47 § 2 p.p.s.a., który mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia.
W niniejszej sprawie, Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie podpisanego odpisu zażalenia, celem nadania mu formy wymaganej przez art. 47 p.p.s.a., tymczasem Skarżący przedłożył pismo, które ani treścią, ani układem graficznym nie jest zgodne z oryginałem. Wobec powyższego uznać należy, że Skarżący nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 47 § 1 p.p.s.a, bowiem w odpowiedzi na wezwanie Sądu nie podpisał odpisu zażalenia jak i nie nadesłał odpisu podpisanego zażalenia nadesłanego w dniu 6 października 2014 r. Przesłane przez Skarżącego pismo z dnia 30 września 2014 r. o innej treści niż złożone zażalenie powyższego wymogu nie spełnia, a tym samym nie podlega doręczeniu innym stronom lub uczestnikom postępowania.
Zażalenie zatem nie mogło otrzymać prawidłowego biegu, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.