Uzasadnienie
O.S. i K.S. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gd 64/18 o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r.
Zarządzeniem z dnia 23 października 2018 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o wznowienie w kwocie 170 zł. zł z pouczeniem, że uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia z tego obowiązku drugiego, a nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem wniesionej skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenia została doręczona każdemu ze skarżących w dniu 29 października 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", skarga o wznowienie, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca odpis przedmiotowego zarządzenia została skutecznie doręczona na wskazany przez skarżących w skardze o wznowienie adres do korespondencji w dniu 29 października 2018 r., a jej odbiór pokwitował, zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. dorosły domownik (zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 51, 52).
Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu upływał w dniu 5 listopada 2018 r. Wpis sądowy nie został przez skarżących uiszczony. Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie wniesionej skargi.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że aby sąd mógł rozpoznać skargę z dnia 13 grudnia 2017 r. w postępowaniu wznowieniowym, skarga ta musiała zostać przez skarżących podpisana, skarżący nie są bowiem reprezentowani przez pełnomocnika i nie przedłożyli pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi, który podpisał skargę. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 stanowi bowiem, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Mimo wezwania w tym zakresie, dokonanego zarządzeniem doręczonym skarżącym w dniu 29 października 2018 r., brak w tym zakresie również nie został uzupełniony. Okoliczność ta uniemożliwiałaby merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu wznowieniowym i skutkowała koniecznością jej odrzucenia.