Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania M. Z., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia 30 grudnia 2011 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu zobowiązań w podatku od towarów i usług za okres od maja do września 2007 r.
Powyższa decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 18 maja 2012 r.
W dniu 15 czerwca 2012 r. skarżący złożył w urzędzie pocztowym pismo zawierające skargę na powyższą decyzję, adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które zostało przesłane bezpośrednio do tutejszego Sądu.
Tutejszy Sąd przekazał skargę właściwemu organowi w dniu 26 czerwca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., Nr 270) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wymieniony termin może być zatem zachowany tylko i wyłącznie wówczas, gdy przed jego końcem skarga wpłynie do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi lub, zaadresowana do tego organu, zostanie oddana w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 P.p.s.a.).
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11, postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 roku, sygn. akt II FSK 1453/10, postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 roku, sygn. akt I FSK 631/08). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer Warszawa 2009, str. 178 oraz T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 284).
Odnosząc powyższy, ugruntowany pogląd do stanu faktycznego zaistniałego w przedmiotowej sprawie należy wskazać, że w dniu 15 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracyjnego, wniósł skargę bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Do Sądu skarga ta wpłynęła w dniu 21 czerwca 2012 r., a w dniu 26 czerwca 2012 r. została przekazana organowi. Data ta stanowi zatem w świetle powyższych rozważań dzień wniesienia skargi.
Skoro zaskarżona decyzja została odebrana przez podatnika w dniu 18 maja 2012 r., to termin do jej zaskarżenia upłynął dnia 18 czerwca 2012 r. Skarga w przedmiotowej sprawie wniesiona została zatem po terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.