Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na wyżej opisaną decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu A. D. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokat K. K. Pełnomocnik z urzędu w terminie właściwym dla wniesienia środka zaskarżenia od wyroku sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i w dniu 30 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1714, dalej jako rozporządzenie), które weszło w życie 2 listopada 2016 r. Zawarty w § 22 rozporządzenia przepis intertemporalny stanowi bowiem, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W konsekwencji za pomoc prawną udzieloną przez pełnomocnika z urzędu po dacie wydania wyroku przez tut. Sąd, tj. 14 grudnia 2016 r. (kończącego postępowanie w I instancji), stosuje się przepisy rozporządzenia.
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje 75% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna określona zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2016 r. na kwotę 1.117.417 zł.
W konsekwencji w sprawie ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia właściwa jest opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia, która wynosi 7.200 zł.
Zatem do wysokości należnego pełnomocnik wynagrodzenia za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadziła sprawy w I instancji, zastosowanie będzie miała opłata równa 75% z 7.200 zł, czyli w kwocie 5.400 zł.
Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Tym samym należne pełnomocnik wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu przysługuje (po podwyższeniu o 23% stawkę VAT) w wysokości 6.642 zł brutto (5.400 zł + 1.242 zł).
Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.