Uzasadnienie
Skarżąca Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 czerwca 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II i III kwartał 2013 r. oraz za październik 2013 r.
Skarga została podpisana w imieniu skarżącej spółki przez pełnomocnika T.G.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 sierpnia 2018 r., doręczonym w dniu 3 września 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej; złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; wykazanie, że pełnomocnik T.G. mieści się w katalogu osób mogących być pełnomocnikiem strony z art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W niniejszej sprawie skarga złożona przez spółkę z o.o. podpisana została przez pełnomocnika T.G., który nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu spółki. W związku z tym wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Zarządzenie w tym przedmiocie, wraz z pouczeniem o trybie jego uiszczenia i skutkach niezastosowania się do wezwania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 września 2018 r.
Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 10 września 2018 r.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie, pomimo stosownego wezwania, w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.