Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać za nieuzasadnioną. Z utrwalonej już linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg i zwolnień podatkowych będących odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.
Z treści przepisu art. 26 ust. 1 pkt 6 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350/ w brzmieniu ustalonym ustawą zmieniającą z dnia 6 marca 1993 r. /Dz.U. nr 28 poz. 127/ w sposób, który nie powinien nasuwać żadnych wątpliwości interpretacyjnych wynika, iż posiadanie tytułu prawnego do mieszkania jest konieczną przesłanką do możliwości odliczenia poniesionych wydatków na remont lub modernizacja tego mieszkania od dochodu przed opodatkowaniem. Skoro jest w okolicznościach sprawy niespornym, iż w roku podatkowym 1992 r. skarżący nie dysponował tytułem prawnym do lokalu, w którym dokonywał prac remontowych i modernizacyjnych, to nie negując słuszności i potrzeby przeprowadzenia wykonanych prac remontowych należy stwierdzić, iż w świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest podstawy prawnej do odliczenia od uzyskanego dochodu poniesionych w takich okolicznościach przedmiotowych wydatków na remont czy modernizację tego mieszkania.
Za poprawne i zgodne z obowiązującym prawem należy więc uznać stanowisko organów podatkowych, że wobec braku tytułu prawnego do lokalu, w którym dokonano przedmiotowych nakładów - należny podatek dochodowy od osób fizycznych został na 1993 r. określony bez dokonania odliczeń z tytułu przedmiotowych wydatków poniesionych na remont tego lokalu.
Fakt uzyskania w przyszłości /w następnym roku podatkowym/ tytułu prawnego do lokalu, w którym uprzednio dokonywano prac remontowych nie może prowadzić do wstecznego nabycia prawa do ulgi podatkowej z tytułu wydatków poniesionych na remont lub modernizację mieszkania, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "g" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowo należy stwierdzić wbrew zarzutom skarżącego, iż broszurka informacyjna o tym jak płacić podatek dochodowy od osób fizycznych za 1993 r. nie może mieć charakteru prawotwórczego, który mógłby zmienić treść obowiązujących i prawidłowo opublikowanych przepisów prawa dotyczących obowiązku podatkowego.
Zarzut błędnego działania pod wpływem niewłaściwych informacji zawartych w oficjalnych wydawnictwach Ministerstwa Finansów mógłby co do zasady mieć ewentualne znaczenie jedynie w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 8 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
W okolicznościach sprawy analizując treść przedmiotowej broszury trudno jednakże przyjąć, iż zawiera ona błędne informacje, gdyż w odniesieniu do ulg mieszkaniowych zawiera jedynie przykłady rodzajowych prac i zakupów, które mogą być uznane za remontowe czy modernizacyjne.
Z tych względów mając powyższe na uwadze Sąd uznając nadto, iż zaskarżona decyzja została wydana również bez naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ skargę jako nieuzasadnioną oddalił.