Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 grudnia 2022 r. Naczelnik Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie określił R. S. (dalej jako "Skarżący") zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2017 r.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2023 r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku nadał ww. decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
W dniu 7 sierpnia 2023 r. Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako "Dyrektor IAS") skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wskazane postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 14 marca 2023 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia środka odwoławczego, bowiem pismem z dnia 4 kwietnia 2023 r. wniósł do Dyrektora IAS zażalenie na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 14 marca 2023 r., natomiast postanowieniem z dnia 16 czerwca 2023 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.". Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".
W przedmiotowej sprawie Skarżący wystąpił ze skargą na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 14 marca 2023 r., którym organ ten nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Wskazać należy, że Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanego postanowienia przysługiwało Skarżącemu prawo złożenia w terminie 7 dni zażalenia do Dyrektora IAS w Gdańsku, o czym Skarżący został prawidłowo pouczony (k. 213 akt administracyjnych). Z akt sprawy wynika wprawdzie, że Skarżący z tego uprawnienia skorzystał, o czym świadczą znajdujące się w aktach administracyjnych zażalenie na ww. postanowienie oraz wydane w następstwie rozpoznania ww. zażalenia postanowienie Dyrektora IAS z dnia 16 czerwca 2023 r. Niemniej jednak na gruncie niniejszej sprawy, Skarżący wniósł skargę na postanowienie organu I instancji.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do sądu mogło podlegać tylko ostateczne postanowienie organu II instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu i odrzucił skargę.