Uzasadnienie
Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 12 września 2018 r., skarżąca K. C. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Na podstawie oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (odpisów: PIT-37 za 2017 r., decyzji o waloryzacji emerytury z dnia 20 marca 2018 r., decyzji o przeliczeniu emerytury z dnia 28 lutego 2018 r., harmonogramów spłat kredytu i pożyczki, historii rachunku kredytowego, dowodu spłaty raty kredytu, wyciągu z rachunku bankowego, potwierdzeń wykonania przelewów tytułem składki na ubezpieczenie, opłat za usługi telekomunikacyjne, prąd, gaz, czynsz i parking) ustalono, że wnioskodawczyni uzyskuje dochód z emerytury w kwocie 1.501,33 zł netto, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonkiem, otrzymującym emeryturę w wysokości 2.001,67 zł netto.
W zeznaniu podatkowym za ubiegły rok małżonkowie wykazali dochody w łącznej wysokości 71.776,81 zł z tytułu otrzymywanych świadczeń emerytalnych oraz działalności wykonywanej osobiście. Aktualnie otrzymywane przez małżonków świadczenia emerytalne są ich jedynym źródłem utrzymania. Małżonkowie nie posiadają jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, ich majątek stanowi niezabudowana działka rekreacyjna o powierzchni 280 m2 i wartości 112.000 zł. Małżonkowie spłacają 2 kredyty bankowe (w tym jeden hipoteczny) oraz pożyczkę, których miesięczne raty wynoszą odpowiednio: 196,78 zł, 396,56 zł oraz 837,86 zł, sumując się na kwotę 1.431,20 zł. Łączne saldo zadłużenia małżonków względem banku z tytułu zaciągniętych zobowiązań finansowych wynosi aktualnie 79.922,42 zł. Ponadto do stałych wydatków małżonków zaliczyć należy opłaty eksploatacyjne za: mieszkanie w aktualnej wysokości 685,08 zł, parking w kwocie 11 zł, gaz w kwocie 29,56 zł, energię elektryczną w wysokości 89,33 zł i usługi telekomunikacyjne w kwocie 126,06 zł oraz składki na ubezpieczenie w wysokości 37,50 zł. Po uiszczeniu ww. zobowiązań małżonkom pozostaje na życie kwota około 1.093 zł.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Za taką oceną przemawia nieposiadanie przez wnioskodawczynię zasobów finansowych, jak również łączna wysokość dochodów małżonków i ponoszonych przez nich stałych i koniecznych wydatków.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.