Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. L. i M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r., z uwagi na niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia i niepodpisanie skargi przez M. L. W przewidzianym terminie skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Domagając się jego uchylenia, skarżący podnieśli, że wezwania Sądu do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi nie zostały doręczone dorosłemu domownikowi – przesyłka została odebrana przez małoletnią córkę skarżących. Do zażalenia dołączono kserokopię legitymacji szkolnej córki skarżących potwierdzającą, że jest to osoba niepełnoletnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej jako "P.p.s.a." jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Według wskazanego powyżej przepisu art. 195 § 2 P.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, taki charakter miało zażalenie skarżących na postanowienie tut. Sądu z dnia 7 września 2016 r. odrzucające skargę.
Sąd ponownie analizując akta sprawy, stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest przedwczesne proceduralnie. Istotnie bowiem przesyłki zawierające wezwania z dnia 20 lipca 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały odebrane przez małoletnią córkę skarżących. Doręczenie takie nie spełnia zatem wymogu przewidzianego w art. 72 § 1 P.p.s.a. i nie mogło zostać uznane za skuteczne. Brak jest zatem uzasadnionych podstaw do stwierdzenia, że skarżący zostali skutecznie wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W tych okolicznościach przedwczesnym było odrzucenie skargi ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie.
W związku z powyższym Sąd uznał zażalenie za oczywiście uzasadnione i w trybie autokontroli, na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.