Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 21 marca 2012 r. P. M. zwrócił się do Starosty Powiatu (dalej w skrócie zwany Starostą) o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu.
Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. Starosta odmówił wszczęcia postępowania. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 kwietnia 2012 r.
Pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. P. M. wniósł skargę na czynność Starosty Powiatu w sprawie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu, domagając się jej uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn.) - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a).
Przepis ten wyraża generalną zasadę subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący uchybił temu obowiązkowi wnosząc skargę bezpośrednio do Sądu, bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zauważyć, co wynika wprost z treści skargi, że przedmiotem zaskarżenia objęta jest czynność Starosty odmawiająca skarżącemu zwrotu kwoty 425 zł uiszczonej za wydanie karty pojazdu. Skarga nie dotyczy natomiast postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku strony z dnia 21 marca 2012 r. Skoro z treści skargi nie wynika, że strona skarży postanowienie Starosty i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a dodatkowo załączone zażalenie (k.
7) wskazuje, że strona wnosiła do SKO ten środek zaskarżenia na postanowienie Starosty z dnia 26 marca 2012 r., to brak jest podstaw do stwierdzania, iż Starosta podjął rozstrzygnięcie co do czynności zwrotu opłaty oraz, że w tym zakresie strona wyczerpała administracyjny tok instancji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.