Uzasadnienie
Uzasadnienie
Urząd Skarbowy decyzją z dnia 20 stycznia 2003r. Nr [...] określił p. A. E. zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. w kwocie 5.447,80 zł.
Z powodu nieobecności podatnika w miejscu zamieszkania doręczyciel poczty w dniu 22 stycznia 2003r. pozostawił przesyłkę w Urzędzie Poczty (1) na okres 7 dni, zawiadamiając o tym adresata – stosownie do treści art.150 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej.
Wobec nieodebrania przedmiotowej decyzji przez adresata Urząd Skarbowy uznał decyzję za skutecznie doręczoną w dniu 29 stycznia 2003r. W tym stanie faktycznym termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 12 lutego 2003r.
W dniu 7 marca 2003r. podatnik zgłosił się w Urzędzie Skarbowym z wnioskiem o wydanie ww. decyzji. Kserokopię odebrał w dniu 11 marca 2003r.
Następnie pismem z dnia 18 III 2003r. nadanym za pośrednictwem organu pierwszej instancji podatnik zwrócił się do Izby Skarbowej z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie pan E. wniósł odwołanie.
W złożonym wniosku strona uzasadnia niedochowanie terminu do wniesienia odwołania przebywaniem w okresie od 20-29 stycznia 2003r. w Z. i we W. w związku z ubieganiem się o pracę w firmie [...].
Izba Skarbowa postanowieniem z dnia 9 czerwca 2003r. odmówiła uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji Urzędu Skarbowego z dnia 20 stycznia 2003r.
Izba przywołując przepis art.162 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdza, iż osoba zainteresowana przywróceniem terminu powinna uprawdopodobnić brak winy, czy uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Izba podkreśla, iż w postępowaniu o przywrócenie terminu zadaniem organu jest ustalenie, czy zainteresowany jest winny uchybienia. Jako kryterium przy ocenie winy – przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej może wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.
Mając na względzie powyższe Izba stwierdza, iż wyjazd do innego miasta w celu ubiegania się o pracę nie może być traktowany jako uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, zwłaszcza, że podatnik nie przedstawił na potwierdzenie swojego wyjazdu – ani biletów z podróży, ani zaświadczenia z firmy "[...]", że w danym okresie ubiegał się o pracę. Izba podkreśla i to, że podatnik wiedział o zakończeniu postępowania podatkowego, zatem we własnym interesie mógł powiadomić urząd o planowanym wyjeździe.
Wątpliwości Izby budzi i to, że podatnik twierdzi, iż pracę podjął w dniu 27 I 2003r., podczas gdy we wniosku podał, iż w okresie do 29 I 2003r. przebywał poza miejscem zamieszkania.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący wnosząc o jego uchylenie zarzuca organom naruszenie art.162 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu skargi skarżący podaje, iż uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania – na dowód czego załącza do skargi stosowne zaświadczenie od pracodawcy. Podaje, iż nie otrzymał awiza, gdyby ono było to niezwłocznie udałby się na pocztę po odbiór przesyłki. Jednocześnie skarżący wyjaśnia, iż przebywał poza miejscem zamieszkania w okresie od 20 do 29 stycznia 2003r. – przy czym w tym okresie były prowadzone rozmowy wstępne i kwalifikacyjne z potencjalnym pracodawcą, którego siedziba mieści się w Z. Umowę o pracę podpisał w dniu 27 I 2003r. natomiast do dnia 29 I 2003r. uczestniczył we wstępnym przeszkoleniu.
Tych wszystkich okoliczności Izba, zdaniem skarżącego, nie spróbowała nawet wyjaśnić.
Izba w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie, podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Na mocy art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271), Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W ustalonym stanie faktycznym skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.162 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Z brzmienia cyt.w. przepisu wynika zatem wymóg uprawdopodobnienia – jak trafnie podnosi się w skardze – a nie udowodnienia braku winy w uchybieniu terminu.
Załączonym do skargi zaświadczeniem [...] – Spółki z o.o. w Z. z dnia 8 lipca 2003r. skarżący potwierdził zawartą we wniosku o przywrócenie terminu argumentację, iż w okresie od 20 do 29 stycznia przebywał w Z. i we W.: w ww. okresie miały miejsce rozmowy kwalifikacyjne i szkolenia.
Nadto biorąc pod uwagę krótki wyjazd i to w tak ważnych sprawach życiowych – nie sposób czynić skarżącemu zarzutu, iż nie poinformował o wyjeździe organu podatkowego.
Skoro zatem skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, na mocy art.145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270), należało orzec jak w wyroku.
IF