Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 lipca 2010 r. D. D. reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego U. R. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 sierpnia 2010 r., na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wezwano pełnomocnika skarżącego, w terminie 7 dni, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy (k. 12 akt) wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 26 sierpnia 2010 r., natomiast zakreślony przez Sąd termin upłynął z dniem 2 września 2010 r.
W dniu 6 września 2010 r. wzywany do usunięcia braku formalnego skargi pełnomocnik strony telefonicznie przekazał informację, że tego samego dnia prześle tutejszemu sądowi przedmiotowe pełnomocnictwo jednocześnie zawiadamiając, że wcześniej nie mógł tego uczynić, ponieważ jego mocodawca przebywał do dnia 5 września 2010 r. za granicą i nie było możliwe wcześniejsze skontaktowanie się z nim (notatka urzędowa w aktach sprawy- k. 13 akt).
W dniu 8 września 2010 r. wpłynął do Sądu nadany 6 września 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi wraz z egzemplarzem pełnomocnictwa do reprezentowania D. D. przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi udzielonego radcy prawnemu U. R. W uzasadnieniu wniosku powtórzono przytoczone przez pełnomocnika podczas rozmowy telefonicznej argumenty mówiące o pobycie skarżącego za granicą, na poparcie których przedłożono oświadczenie D. D. w tej kwestii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu wskazano na nieobecność skarżącego w kraju trwającą do dnia 5 września 2010 r. i niemożność skontaktowania się z pełnomocnikiem.
W ocenie Sądu podniesiona we wniosku okoliczność wyczerpuje przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tzn. w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi wystąpiono z wnioskiem o jego przywrócenie, w którym uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy, a jednocześnie dopełniono czynności, dla której zakreślony był termin, tj. złożono dokument pełnomocnictwa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.