Uzasadnienie
P.K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. stwierdzające, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W dniu 11 lipca 2016 r. do tutejszego sądu wpłynęło postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 lipca 2016 r. uwzględniające skargę w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "p.p.s.a"), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dnia od dnia jej otrzymania.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy, organ w trybie autokontroli, w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania skargi (tj. 20 czerwca 2016 r.), - wydał w dniu 11 lipca 2016 r. postanowienie, którym wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie z dnia 11 maja 2016 r. jednocześnie stwierdzając, że odwołanie zostało złożone z zachowaniem ustawowego terminu.
W tej sytuacji, w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 cyt. ustawy, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i tym samym skarga stała się bezprzedmiotowa.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3, umorzył postępowanie sądowe. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.