Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata B. G. W piśmie procesowym z dnia 15 września 2015 r. pełnomocnik wniósł m.in. o zasądzenie na jego rzecz kwoty 2.400 zł (powiększonej o stawkę VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. oddalił skargę.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł,
- c) w innej sprawie – 240 zł.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu podatkowego, który orzekł o solidarnej ze spółką odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zaległości spółki z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. i za styczeń 2014 r., a nie należność pieniężna – wysokość zobowiązań podatkowych z tego tytułu przyjęta przez organ na podstawie złożonych przez spółkę deklaracji VAT.
W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, nie zaś w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem należne pełnomocnikowi wynagrodzenie, po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 295,20 zł.
Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.