Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia K. G. – (dalej "Skarżący"), na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem nr [...] z dnia 6 czerwca 2012 r. w sprawie ustalenia zryczałtowanego 75 % podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2008 r., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. wszczął postępowanie w sprawie ustalenia zryczałtowanego 75 % podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2008 r.
Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. Skarżący, mając na względzie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej "Ordynacja podatkowa"), wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakim w jego ocenie było wystąpienie pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. Marszałek Sejmu RP do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści pkt I.2 w związku z pkt I.3 i pkt II wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 (Dz.U. z 2013 r., poz. 985).
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. w sprawie ustalenia zryczałtowanego 75 % podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2008 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie jest zagadnieniem wstępnym, powodującym obowiązek zawieszenia postepowania.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzucając naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 217 § 1 i 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Po rozpatrzeniu zażalenia na ww. postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. nr [...], działając jako organ II instancji, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 lutego 2014 r..
Również postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 lutego 2014 r. z uzasadnieniem jak w postanowieniu z dnia 30 maja 2014 r.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 czerwca 2014 r. Zarzucając naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 239 ordynacji podatkowej, art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i art. 217 § 1 i 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej, wniósł o jego uchylenie w całości.
W ocenie Skarżącego zaskarżone postanowienie stało się bezprzedmiotowe na skutek wydania przez Trybunał Konstytucyjny postanowienia z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt SK 18/09. Skarżący wskazał, że zaskarżone postanowienie jest drugim postanowieniem wydanym w tej samej sprawie. Dodatkowo skarżący wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z dnia 10 lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 54 § 3 powołanej ustawy, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 10 lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku uchylił w trybie autokontroli postanowienie z dnia 2 czerwca 2014 r. stanowiące przedmiot skargi. Podstawą rozstrzygnięcia był przepis art. 54 § 3 p.p.s.a, który pozwala w ramach autokontroli w sytuacji zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego uchylić postanowienie i wydać postanowienie zmieniające w tym wypadku zgodne ze stanowiskiem strony. Skorzystanie przez organ, którego akt lub czynność zaskarżono, z przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. prawa autokontroli podejmowanych aktów czyni wywołane skargą postępowanie bezprzedmiotowym z uwagi na to, że nastąpiło wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia a to skutkuje brakiem przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym. To z kolei, jak już wyżej wskazano, prowadzi do umorzenia postępowania.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego znajduje oparcie w treści art. 201 § 1 p.p.s.a., w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r. nr 31, poz.153).