Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 18 kwietnia 2014 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania M. T. – dalej jako "Skarżąca" od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt administracyjnych sprawy (karta 160) wynika, że doręczyciel w dniu 9 maja 2014 r. doręczył przesyłkę, zawierającą zaskarżoną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, pełnoletniemu domownikowi – synowi Skarżącej.
W dniu 5 czerwca 2014 r. Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 kwietnia 2014 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej, według właściwości, w dniu 12 czerwca 2014 r. (data nadania przesyłki pocztowej).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu.
Odpis odpowiedzi na skargę doręczono Skarżącej w dniu 24 lipca 2014 r.
W dniu 25 lipca 2014 r. Skarżąca wystąpiła do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Postanowieniem z dnia 8 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 56) wynika, że odpis postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 24 września 2014 r.
W zakreślonym terminie Skarżąca nie wniosła zażalenia od postanowienia z dnia 8 września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak–Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248).
Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).
W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z pominięciem tego organu, bezpośrednio do tutejszego Sądu.
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem badając terminowość wniesienia skargi, jak w opisanym przypadku, decydujące znaczenie ma nie data wniesienia skargi do Sądu, lecz data nadania skargi do organu, którego działanie lub bezczynność jest objęte skargą. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga została przesłana Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 12 czerwca 2014 r., zaś termin do złożenia skargi z zachowaniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia upływał w dniu 9 czerwca 2014 r. (8 czerwca 2014 r. wypadał w niedzielę).
Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że skarga wniesiona została po upływie terminu. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.