Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia B. i R. J., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów z uwagi na ich wniesienie z uchybieniem terminu.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej państwo B. i R. J., złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. skarżący cofnęli skargę i wnieśli o umorzenie postępowania oraz o zwrot połowy uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu wskazali, że w toku postępowania egzekucyjnego, po dacie złożenia skargi, organy podatkowe uznały, że tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] został wystawiony nieprawidłowo i dotyczył nieistniejących należności z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące maj, czerwiec i lipiec 2003 r. Zobowiązania wymienione w powyższym tytule wykonawczym wygasły przed datą wystawienia tytułu wykonawczego. Na skutek wystąpień skarżącego tytuł ten został wycofany, a postępowanie egzekucyjne umorzone (postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] i postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd, uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 powołanej ustawy umorzył postępowanie.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.
Przepis powyższy może budzić wątpliwości interpretacyjne w sytuacji gdy skarga jest wnoszona za pośrednictwem organu. Jednak zgodnie z poglądem ugruntowanym w piśmiennictwie (m.in. M. Niezgódka-Medek, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Zakamycze 2005, s. 569) jak i orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II FZ 488/06, OSP 2007, nr 4, poz.
45) przyjąć należy, że otrzymanie skargi przez sąd poprzedzone jest złożeniem jej przez skarżącego do organu, który następnie postępuje zgodnie z treścią art. 54 § 2 powoływanej ustawy, tj. przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Oznacza to, że nie ma potrzeby ponownego przesyłania odpisu skargi organowi, który się z nią zapoznał i ustosunkował do podniesionych zarzutów w odpowiedzi na skargę. Tym samym przyjąć należy, że tylko w wypadku, o którym mowa w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), można wprowadzić racjonalne ograniczenie co do wysokości zwracanego wpisu od skargi odrzuconej lub cofniętej po jej wysłaniu organowi.
W świetle powyższego o zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi