Uzasadnienie
A Spółka z o.o. z siedzibą w S. – dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka" reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2013 r.
Zarządzeniem z dnia 26 maja 2017 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia; złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."); oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...) - zgodnie z art. 29 p.p.s.a., z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
W zakreślonym terminie Skarżąca podała wartość przedmiotu zaskarżenia, nadesłała odpis pełny z Rejestru Przedsiębiorców KRS oraz pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu podpisane przez jednego członka zarządu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosowanie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym wynikającym z art. 46 § 1 i § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. skarga, jak każde pismo strony, powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W rozpatrywanej sprawie skarga została podpisana przez pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo, ze stosownymi dokumentami umożliwiającymi ocenę udzielonego pełnomocnictwa. Prawidłowa reprezentacja przez pełnomocnika Spółki wymaga udzielenia pełnomocnictwa przez upoważnione osoby. Potwierdzeniem prawidłowego sposobu reprezentacji podmiotu do udzielania pełnomocnictwa jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 26 maja 2017 r. wezwano pełnomocnika Spółki do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego odpowiadającego wymogom art. 36 i art. 37 § 1 p.p.s.a.
Wykonując to zobowiązanie Skarżąca złożyła pełnomocnictwo, lecz zawierało ono podpis tylko jednego członka zarządu.
Jak wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sadowego, stan na dzień 21 czerwca 2017 r., do reprezentacji Skarżącej uprawnieni są: prezes zarządu samodzielnie lub dwaj członkowie zarządu łącznie lub członek zarządu działający łącznie z prokurentem.
W ocenie Sądu, nadesłane pełnomocnictwo nie odpowiadało powołanym wyżej zasadom skoro było podpisane przez jednego a nie dwóch członków zarządu. Wystąpiła zatem podstawa do zastosowania przez Sąd art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, mimo precyzyjnego i prawidłowo doręczonego wezwania z pouczeniem, obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Brak bowiem przepisu w p.p.s.a., który obligowałby Sąd do kolejnego wezwania strony do podpisania skargi osobiście, w miejsce nienależycie umocowanego pełnomocnika (por. postanowienie NSA z 22 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 490/14 i z 11 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 3769/13 i powołane tam orzecznictwo, publ. w CBOSA na stronach internetowych NSA).
Niedokonanie przez stronę we wskazanym terminie uzupełnienia braków skargi co do reprezentowania podmiotu skutkuje jej odrzuceniem, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., FSK 2640/04, M.Podat. 2005/7/2).
W świetle dokumentów rejestrowych nie ulega wątpliwości, że jeden z członków zarządu nie mógł skutecznie podpisać pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zatem skarga nie odpowiadała wymogom zakreślonym w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Skoro skarga zawierała braki formalne, których Skarżąca nie usunęła w zakreślonym terminie, podlegała odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w postanowieniu.