Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.p.s.a. – Sąd może zmienić postanowienie w sprawie wstrzymania aktu w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji gdyż nie wskazał on żadnych przesłanek, które by przemawiały za takim orzeczeniem w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a.
W dniu 9 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący ponownie zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na okoliczności, które zdaniem Sądu przemawiają za przyjęciem, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Dotyczą one przede wszystkim dokonania zawiadomieniem z dnia 19 lutego 2009 r. (dołączonym do wniosku) zajęcia w ramach prowadzonej względem skarżącego egzekucji należności w kwocie 36.166,82 zł z tytułu zaległości podatkowych prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną. Sąd podzielił argumentację skarżącego, że wszczęcie i prowadzenie względem niego kolejnego postępowania egzekucyjnego (zgodnie z przedłożonym zaświadczeniem z dnia 26 lutego 2009 r. z Krajowego Rejestru Sądowego skarżący jest wpisany w rejestrze dłużników niewypłacalnych pod 4 pozycjami) doprowadziło do sytuacji, w której wszelkie jego dochody podlegają zajęciu, co może skutkować wyrządzeniem mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez uniemożliwienie mu zaspokajania elementarnych potrzeb bytowych.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i 4 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.