Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r. odrzucił skargę W. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 września 2008 r.
W. K. wnioskiem z dnia 24 stycznia 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W dniu 1 marca 2011 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 180) doręczono skarżącemu urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Termin wyznaczony skarżącemu do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku upłynął bezskutecznie z dniem 8 marca 2011 r.
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2011 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 31 maja 2011 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k.185).
W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, w którym domaga się rozpoznania wniosku. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia skarżący nie złożył wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpatrywanej sprawie skarżący pomimo wezwania, wraz z którym przesłano mu do wypełnienia formularz PPF, nie złożył wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem określonym w art. 252 § 2 p.p.s.a.
W konsekwencji wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono na podstawie art. 257 p.p.s.a.