Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 28 września 2015 r., skarżący A. M. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których dokonywana jest ocena zasadności wniesionego przez stronę żądania o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W świetle powyższego oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie pełnomocnika dokonano w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że osobie fizycznej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego przez skarżącego oświadczenia o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że sytuacja finansowa skarżącego nie uległa zmianie od czasu złożenia przez niego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżący nadal prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, źródłem utrzymania małżonków jest emerytura przyznana każdemu z nich – miesięczny dochód z tego tytułu wynosi łącznie 2.286 zł netto, małżonkowie kwotę 1.308 zł przeznaczają na opłaty za mieszkanie (383 zł), media (215 zł), zakup leków (200 zł) oraz rehabilitację (510 zł), skarżący nie posiada żadnego majątku, natomiast jego żona jest właścicielką mieszkania o powierzchni 42,40 m2.
Biorąc pod uwagę powyższe referendarz sądowy stwierdził, że skarżący wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Dokonane ustalenia przemawiają za uznaniem, że nie ma on możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności. Po uwzględnieniu wydatków wymienionych we wniosku do ich dyspozycji pozostaje kwota 978 zł. Zdaniem referendarza sądowego środki w tej wysokości pozwalają jedynie na pokrycie pozostałych niezbędnych kosztów utrzymania małżonków, w szczególności ich wyżywienia, zakupu środków czystości, czy odzieży. W tej sytuacji obciążenie skarżącego kosztami postępowania doprowadziłoby do pozbawienia go środków na zaspokojenie wszystkich podstawowych i koniecznych potrzeb życiowych małżonków.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.