Uzasadnienie
W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 czerwca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.
Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że za jej wstrzymaniem przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał, że nie ma możliwości jednorazowego uiszczenia kwoty zaległości podatkowej, a jej zapłata z uwagi na wysokość obciążenia uniemożliwi podatnikowi prowadzenie gospodarstwa domowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała znaczna kwota zaległości podatkowej wynosząca ponad czterdzieści tysięcy złotych oraz trudna sytuacja materialna W.S., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 11 lutego 2010 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od wpisu od skargi.
Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jego majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie zobowiązań ciążących na skarżącym oraz osiągane przez W.S. dochody uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warto również wskazać, że do majątku skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, co bez wątpienia w sposób niekorzystny wpływa na jego sytuację finansową.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.