Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2017 r. sygn. akt I SO/Gd 9/17 przyznano skarżącemu S. S. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego B. D. W piśmie procesowym z dnia 21 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego rozwinęła zarzuty skargi (wniesionej przez skarżącego osobiście).
Wyrokiem z dnia 11 października 2017 r. Sąd oddalił skargę. Jak wynika z protokołu rozprawy, za stronę skarżącą stawiła się ustanowiona z urzędu pełnomocnik, która podtrzymała wnioski i zarzuty zawarte w skardze, składając załącznik do protokołu, oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, iż opłaty te nie zostały opłacone w jakiejkolwiek części.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1715, dalej jako rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 1.043.200,00 zł, której wysokość została ustalona zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 czerwca 2017 r.
W konsekwencji w sprawie ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia właściwa jest opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia, która wynosi 7.200 zł.
Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Tym samym należne pełnomocnik wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji przysługuje (po podwyższeniu o 23% stawkę VAT) w wysokości 8.856 zł brutto (7.200 zł + 1.656 zł).
Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.