Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. K. i B. P. od decyzji tego organu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] dotyczącej podatku od nieruchomości za 2001 rok, utrzymało decyzję pierwszoinstancyjną w mocy.
W dniu 4 lipca 2007 roku powyższa decyzja drugoinstancyjna została skarżącym doręczona wraz z pouczeniem, iż jest ona ostateczna i służy od niej skarga do WSA w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, za pośrednictwem Kolegium.
W dniu 3 sierpnia 2007 roku skarżące wniosły skargę do WSA za pośrednictwem organu administracji drugiej instancji. Jako przedmiot zaskarżenia skarżące w petitum skargi wskazały decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] tj. decyzję pierwszoinstancyjną. Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2008 roku (doręczonym w dniu 12 i 14 lutego 2008 roku) skarżące zostały wezwane do jednoznacznego sprecyzowania, na którą z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosły skargę pismem z dnia 3 sierpnia 2007 roku, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na decyzję z dnia [...] nr [...]. Pismem z dnia 18 lutego 2008 roku skarżące wniosły o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia wniosku z dnia 8 października 2007 roku w przedmiocie przyznania pomocy prawnej w postaci przydzielenia im profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 wskazanego wyżej przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach na bezczynność organów w sytuacji, gdy powinny one wydać decyzję administracyjną, jedno ze wskazanych wyżej postanowień albo innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. W myśl art. 53 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie skarżące dopełniły wszystkich ww. warunków, jednakże, zarówno z petitum skargi, jak i z jej treści wynika, że wniosły one skargę na decyzję pierwszoinstancyjną (sygn. akt [...]), wskazując ją jako przedmiot zaskarżenia. Podkreślić należy, że skarga do WSA służy od decyzji ostatecznej drugoinstancyjnej, nie zaś od decyzji pierwszoinstancyjnej, od której zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z późn. zm.), przysługuje stronom odwołanie. Zatem w niniejszej sprawie, wniesienie skargi od decyzji wydanej przez organ administracji w pierwszej instancji jest niedopuszczalne i stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skarga podlega odrzuceniu. Wbrew twierdzeniom skarżących, w niniejszej sprawie nie wnioskowały one o przyznanie pomocy prawnej w postaci przydzielenia profesjonalnego pełnomocnika, zatem wniosek o zawieszenie postępowania jest bezprzedmiotowy.
Skoro skarżące zostały wezwane w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na decyzję z dnia [...] nr [...] do jednoznacznego sprecyzowania, na którą z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosły skargę, i tego w zakreślonym terminie nie uczyniły, sąd obowiązany był skargę na mocy ww. przepisów odrzucić jako niedopuszczalną.