Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony.
Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 8 września 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 28).
Dnia 15 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Formułując ten wniosek pełnomocnik wskazał, że skarżąca ma 93 lata, utrzymuje się wyłącznie z emerytury w kwocie 844,45 zł (na dowód czego dołączył odpis decyzji ZUS z 12 marca 2014 r. o waloryzacji emerytury); ze względu na wiek i stan zdrowia skarżącej wypłacane jej świadczenie jest niewystarczające na pokrycie kosztów jej utrzymania, w tym wydatków związanych z pomocą lekarską, zakupem leków i środków higieny. Pełnomocnik podkreślił, że dochodzenie nienależnego – w jego ocenie – podatku od nieruchomości na drodze postępowania egzekucyjnego może spowodować nieodwracalne skutki dla zdrowia skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu.
W ocenie Sądu przedstawione przez pełnomocnika okoliczności odnoszące się do dochodów skarżącej oraz jej stanu zdrowia związanego z podeszłym wiekiem nie uprawdopodobniają, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu podatkowego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności powołane w przedmiotowym wniosku, w szczególności fakt, że wszczęcie egzekucji może skutkować pogorszeniem stanu zdrowia skarżącej, nie przekonują Sądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się ze stratami dla skarżącej.
Zauważyć bowiem należy, że emerytura skarżącej podlega już zajęciu egzekucyjnemu; ze świadczenia dokonywane są potrącenia w kwocie 211,11 zł, co wynika z treści dołączonego odpisu decyzji ZUS z 12 marca 2014 r. Natomiast podnoszony przez pełnomocnika wiek skarżącej oraz jego przekonanie, że ustalony skarżącej podatek od nieruchomości jest nienależny nie stanowią żadnej z przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w istocie skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.