Uzasadnienie
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. – dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka", reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 marca 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. W treści skargi Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając złożony wniosek Skarżąca wskazała, że brak jest przesłanek negatywnych wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Skarżącej zaskarżona decyzja powinna być wstrzymana z uwagi na istniejące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, mając szczególnie na uwadze wysokość zaległości podatkowej, której istnienie Skarżąca zakwestionowała.
Pełnomocnik wskazał, że z informacji przekazanych przez wspólnika Spółki K. D. wynika, że sytuacja finansowa Spółki jest dramatyczna. Wobec Spółki prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne oraz zabezpieczające (dowody w załączeniu). Spółka nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi, koniecznymi nawet do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi (saldo z rachunku bankowego w załączeniu). Mając na uwadze wykazaną przez Skarżącą sytuację finansową i wysokość określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania, Skarżąca stwierdziła, że w przypadku skierowania do jej majątku egzekucji, istnieje duże prawdopodobieństwo konieczności zakończenia jej działalności, która i tak została już znacznie ograniczona z uwagi na prowadzone wobec Skarżącej postępowanie zabezpieczające, w wyniku czego Spółka nie dysponuje obecnie środkami finansowymi pozwalającymi na dobrowolne wykonanie decyzji. Dlatego też wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto wykonanie na obecnym etapie decyzji ostatecznej, będzie de facto oznaczało pozbawienie Skarżącej prawa do poddania tej decyzji kontroli sądowo-administracyjnej.
Pełnomocnik wskazał ponadto, że z informacji udzielonej przez wspólnika Spółki K. D. wynika, że do Sądu Rejonowego Wydziału KRS złożony został wniosek o wykreślenie Z.C. z funkcji Prezesa Zarządu Spółki, w związku z jego rezygnacją ze sprawowania tej funkcji. W dniu 11 marca 2015 r. uiszczono należne od wniosku opłaty.
Według informacji udzielonej przez wspólnika Skarżącej do dnia wniesienia skargi wniosek nie został rozpatrzony, a w Rejestrze Spółki nie dokonano przedmiotowej zmiany. Pełnomocnik podjął próbę potwierdzenia powyższych okoliczności w Sądzie Rejonowym, uzyskując jedynie informację o zarejestrowaniu przez Sąd w 2015 r. trzech wniosków dotyczących Skarżącej, jednakże z uwagi na fakt nierozpatrzenia ich jeszcze przez Sąd, odmówiono ich udostępnienia osobom trzecim. Jak wynika z informacji udzielonej przez wspólnika Skarżącej - do pełnienia funkcji członka zarządu nie została jeszcze powołana żadna inna osoba.
Biorąc pod uwagę, że według informacji wspólnika K. D., w chwili obecnej Spółka nie posiada organu uprawionego do jej reprezentacji ani środków wystarczających do uiszczenia należności wynikających z zaskarżonej decyzji - z której rozstrzygnięciem się nie zgadza – wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04, dostępne, podobnie jak pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych, w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/04). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Zdaniem Sądu Skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadniając swój wniosek, Skarżąca ograniczyła się niemal wyłącznie do wskazania zarzutu wadliwości zaskarżonej decyzji oraz stwierdzenia, że sytuacja finansowa Spółki jest dramatyczna. Lakoniczne stwierdzenie strony o grożącej jej konieczności zakończenia działalności nie znajduje potwierdzania w aktach sprawy. Do wniosku nie załączono bowiem dokumentów mogących uprawdopodobnić wystąpienie wskazanych przez nią skutków wykonania decyzji, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu jej wykonania na dalszą działalność Spółki.
Spółka wraz ze złożonym wnioskiem nie wykazała dokładnie swojej sytuacji finansowej. Do skargi załączyła kopię wniosku o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców, kopie zawiadomień naczelnika urzędu skarbowego z dnia 10 i 15 października 2014 r., 16, 20 i 24 lutego 2015 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, zawiadomienia z dnia 10 czerwca 2014 r. komornika sądowego o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat, zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia z dnia 9 lutego 2015 r., zawiadomień komornika sądowego z dnia 17 lutego 2014 r. i 4 czerwca 2014 r. o zajęciu wierzytelności, a także zawiadomień z dnia 10 i 11 lutego 2015 r. o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat oraz zawiadomienia o wszczęciu postępowania w celu wykonania zabezpieczenia z dnia 22 grudnia 2014 r. Ponadto w aktach sprawy znajdują się dokumenty dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z dokumentacji tej wynika, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 2.315.000 zł, Spółka nie posiada środków pieniężnych – jej rachunek bankowy podlega zajęciu egzekucyjnemu i objęty jest zakazem wypłat, na dzień 28 lutego 2015 r. jego saldo było ujemne i wynosiło - 60 zł, zajęte zostały także wierzytelności przysługujące Spółce, w związku z prowadzonymi postępowaniami egzekucyjnymi Spółka ograniczyła prowadzenie działalności gospodarczej.
Pomimo stwierdzenia faktu, że sytuacja finansowa Spółki wskazuje na brak środków na zaspokojenie, w chwili obecnej, należności publicznoprawnych Sąd uznał, iż brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy natomiast zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2014 r., II FZ 1741/14).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskrzonego aktu ma zatem na celu zabezpieczenie strony przed negatywnymi skutkami wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej, mogącymi prowadzić w konsekwencji egzekucji do np. zaprzestania prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej. Skutek ten nie występuje zatem w sytuacji, gdy podatnik faktycznie takiej działalności już nie prowadzi i nawet wykonanie decyzji nie zmieni istniejącego stanu rzeczy.
Z sytuacją taką mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, albowiem jak wynika z poczynionych ustaleń, Spółka z uwagi na stan swoich finansów, a także braki w składzie organów Spółki, ograniczyła prowadzenie działalności gospodarczej. Nie istnieje zatem niebezpieczeństwo tego, że wykonanie decyzji, w realiach przedmiotowej sprawy, prowadziłoby do wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd stwierdza, że Skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. W ocenie Sądu, spółka nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji (tj. zapłata kwoty 291.831 zł) wiąże się ze stratami dla Skarżącej; nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Natomiast okoliczności powoływane przez Skarżącą Sąd uznał za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości swojej sytuacji finansowej pozwalającej na ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W szczególności Spółka nie przedstawiła żadnych danych dotyczących jej majątku ruchomego i nieruchomego. Brak jest także danych o wysokości ponoszonych przez Spółkę wydatków. Dysponowanie takim danymi jest natomiast niezbędne, aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Spółki, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki.
Brak danych odnoszących się do sytuacji majątkowej Skarżącej uniemożliwia Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., wydanego w sprawie II OZ 155/05).
Bez znaczenia dla rozpoznania przedmiotowego wniosku, wobec niewykazania aktualnej kondycji finansowej Spółki, pozostaje również liczba postępowań egzekucyjnych i zabezpieczających prowadzonych wobec Spółki.
Okoliczności te nie przesądzają o spełnieniu przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ponadto podkreślić należy, że przekonanie strony o zasadności podniesionych w skardze zarzutów, nie jest wystarczającym argumentem aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (FZ 358/04), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, przeświadczenie strony o tym, że decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a.
Sąd zauważa ponadto, że każda decyzja administracyjna określająca zobowiązanie podatkowe, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W związku z powyższym skoro Skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej wnioskiem.
Dodatkowo Sąd wskazuje, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się postanowienie z dnia 22 maja 2015 r., którym Dyrektor Izby Skarbowej odmówił Skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.