Uzasadnienie
W dniu 17 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B.S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieregulowanych składek.
Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 sierpnia 2009 roku skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na tragiczną sytuację finansową nie był w stanie ponieść kosztów dojazdu na rozprawę w dniu, w którym zapadł wyrok. Nieobecność była ponadto spowodowana bardzo złym stanem zdrowia. Nie będąc na rozprawie, nie był więc w stanie złożyć stosownego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wnioskodawca wskazał, ze o niekorzystnym wyroku dowiedział się dopiero za pośrednictwem ZUS, a z chwilą kiedy jego stan zdrowia się poprawił, w dniu 28 lipca 2009 r. przesłał skargę do Ministra Sprawiedliwości, wskazując na sprzeczność rozstrzygnięć sądów administracyjnych.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.).
Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy).
Przepisy art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc:
- • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,
- • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,
- • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.
Jak wynika z twierdzeń skarżącego, przyczyną uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia był brak wiedzy wnioskodawcy o zapadłym, niekorzystnym rozstrzygnięciu. Wnioskodawca zaznaczył przy tym, ze jego nieobecność w sądzie w dniu rozprawy była spowodowana złym stanem zdrowia oraz brakiem środków finansowych umożliwiających poniesieni kosztów dojazdu do sądu.
Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z treści wniosku wynika, że jedna z przyczyn mających uzasadniać niezłożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w przepisanym terminie ustała w lipcu 2009 r. Jak wskazał bowiem sam wnioskodawca, z chwilą kiedy uległ poprawie jego stan zdrowia, w dniu 28 lipca 2009 r. przesłał skargę do Ministra Sprawiedliwości. Przyjąć więc należy, że skoro w tej dacie ustał stan chorobowy, to od tej daty należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia, stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Tym samym od dnia następującego po tym dniu tj. od 29 lipca 2009 roku należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a więc upływał on 4 sierpnia 2009 roku.
Tymczasem przesyłka zawierająca wniosek strony o przywrócenie terminu została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 28 sierpnia 2009 r. (vide data stempla pocztowego). Skoro więc strona składa przedmiotowy wniosek dopiero w tym dniu, uznać należy, że czyni to z przekroczeniem 7 dniowego terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.