Uzasadnienie
K.P., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 grudnia 2019 r. w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w 2019 roku.
Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi w dniu 10 lutego 2020 r. (k. 21).
W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 13 lutego 2020 r. pełnomocnik strony cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony został wezwany do uiszczenia należnego wpisu. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie, została doręczona pełnomocnikowi w dniu 10 lutego 2020 r. (vide zwrotne poświadczanie odbioru przesyłki k. 21), a zatem siedmiodniowy termin określony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału kończył się z dniem 17 lutego 2020 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Dodania wymaga przy tym, że w niniejszej sprawie, po wezwaniu strony do wpłacenia należnego wpisu, pełnomocnik cofnął skargę. Jakkolwiek cofnięcie skargi wiąże sąd i obliguje do umorzenia postępowania, co wynika z treści art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. to jednak w rozpoznawanej sprawie, wobec nieuiszczenia należnego wpisu i nieuzupełnienia braku formalnego, skargę należało odrzucić. Dopuszczalność cofnięcia skargi aktualizuje się bowiem dopiero wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona czyli między innymi uiszczona od niej została należna opłata.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.