Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości.
Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 6 marca 2007 r.
W dniu 25 lipca 2007 r. M.W. zwróciła się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednocześnie wnosząc skargę na decyzję organu odwoławczego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że decyzję Dyrektora Oddziału ARiMR otrzymała w trakcie trwającej długiej choroby. Z uwagi na zły stan zdrowia w okresie od 7 marca do 20 lipca 2007 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim uniemożliwiającym jej sporządzenie skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 w/w ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd.
Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca wskazała na swoją chorobę, która uniemożliwiła jej sporządzenie i wniesienie w terminie skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR.
W ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła brak winy we wniesieniu skargi w przepisanym terminie. Okoliczność złego stanu zdrowia została przez wnioskodawczynię potwierdzona załączonymi do wniosku kserokopiami zaświadczeń lekarskich, z których wynika, że w okresie od 7 marca do 20 lipca 2007 r. była niezdolna do pracy, przy czym, jak wynika z adnotacji na zaświadczeniach, w okresie tej niezdolności chora powinna była leżeć. Jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu został złożony przed upływem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowy wniosek oraz skargę została bowiem nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 lipca 2007 r.
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności przyjąć należy, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy, a jednocześnie dopełniła czynności, dla której zakreślony był termin, tj. wniosła skargę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.